چقدر خوب و روشن است نماي چشم هاي تو

نمي رسد ستاره اي به پاي چشم هاي تو

به ماه خيره مي شوم فقط و گريه مي كنم

دلم كه تنگ مي شود براي چشم هاي تو

و هي مرور مي كنم نگاه اول تو را

و اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو

تو تا پلك مي زني به سجده مي رود دلم

به پيشگاه اعظم خداي چشم هاي تو

شبي خراب مي شود حصار هاي فاصله

و آب مي شود دلم به پاي چشم هاي تو

آری تنهایم  در این سرای بی کسی

آری تنهایم در مقابل چشمان تقره ای رنگ غم

که مرا هر شب یاد می کند و تا صبح سحر مرا با خود

می برد ... این غم عجب باوفایی است که نفسم را برای خود خریده

و هیچ وقت نشده که مرا فراموش بکند .... ای عاشقان همگی بیایید با غم همسفر شویم

کبوتر بال شکسته ی توام

ای کاش می دانستی که بالهای شکسته ام به سوی تو پرواز

 می کنند ....

ولی نمی دانی

مژگان

به بالهایم نگاه  نکن به خون ریخته در زیر پرهایم بنگر تا بدانی ظاهر نماد نیست.....

دلم تنگ است

نمی دانم ز نتهايی پناه آرم کدامين سوی

پريشان حالم و بی تاب می گريم و قلبم بی امان محتاج مهر توست

نمی دانی چه غمگين رهسپار لحظه های بی قرارم من

به دنبال تو همچون کودکی هستم و معصومانه می جويم پناه شانه هايت را

که شايد اندکی آرام گيرد دل

دلم تنگ است و تنهايی به لب می آورد جانم

چگونه می توانم درد هایی را که در دلم است برایت وصف کنم؟

چگونه می توانم حسرت خود را از ماندن در این دنیا برایت شرح دهم؟

حسرت ماندن در دنیایی که هیچ چیز آن برایم ارزشی ندارد ...

دنیایی که مانند باتلاق گرفتارت می کند و تو با بند بند وجودت تلاش می کنی . . .اما ثمری نیست

اما من باز هم به تلاش خود ادامه خواهم داد

نخواهم گذاشت اسیر چیزهایی شوم که خود دیگران را برای اسیر بودن به آنان سرزنش می کردم

و اگر بخواهی. . .

روزی پرواز خواهم کرد. . .

مهربانترین سلام

شاید مرهمی باشند(هر چند کوتاه) بر دل زخمی ِ من.........

گریه می خواهم...

دلم از شیشه بودِه و شکسته....

دیگر نه می توانم سنگ باشم و نه شیشه.......چه باید کرد با این دل ِزخمی؟

 

                    ^و

                            ^{به جاش يه زخم هميشگي روقلبت هديه دادزل بزني}

        ^{به جاي اينكه لبريز كينه ونفرت شي حس كني هنوزم دوسش داري!!!}

دوست دارم .......

دوست دارم بروم سر به سرم نگذارید

گریه ام را به حساب سفرم نگذارید

دوست دارم که به پابوسی باران بروم

آسمان گفته که پا روی پرم نگذارید

اینقدر آئینه ها را به رخ من نکشید

اینقدر داغ جنون بر جگرم نگذارید

چشمی آبی تر از آئینه گرفتارم کرد

پس کشیدن این همه دل دور و برم نگذارید

آخرین حرف من اینست زمینی نشوید

فقط از حال زمین بی خبرم نگذارید .... !

گفتی که:

-" چو خورشید زنم سوی تو پر

چون ماه  شبی میکشم از پنجره سر! "

اندوه که خورشید شدی...

                             تنگ غروب !

افسوس که مهتاب شدی...

                               وقت سحر!

                                       حسودیم میشه به تو، بی صدای و یه رنگ  

       دل   عاشق   نداری  پیش  کس  جا بزاری

                                          تا با  غم بشکنندش،از چشات خون بباری

        پا  نداری  که  بری  دنبال  یا ر شهر به شهر

                                          وقتی  پیداش می کنی،نخوادت با نازو غم

قول داده ام

هنگام شنیدن نامت بی خیال باشم !

از این قول درگذر !

چرا که با شنیدن نامت  ،

صبر ایوب را کم دارم

برای فریاد نزدن !